Al 40 jaar lang is Mady Andrien het leven aan het beeldhouwen

Het zijn niet de rampspoed van het leven, de ellende, de pijn, de ziekte, de wanhoop die ze ons geeft te zien. Nee, niets van dat al.
Mady Andrien is van nature een optimistische vrouw, die slechts de goede herinneringen wil bewaren, de positieve kant van het leven zien, en voor de rest toekomstplannen blijven maken.
Daarom kiest ze de positieve kanten van het leven als onderwerpen voor haar beeldhouwwerk: tederheid, liefde, vriendschap, vreugde en ontspanning, enz..

Veel van haar werken roepen momenten van tederheid op ('Les pieds câlins') (Liefkozende voeten), of van liefde ('Le baiser') (De kus), soms overladen met erotiek ('L'invitation', 'La libertine') (Het verzoek, De losbol).

De tedere blik van Mady Andrien komt ook te voorschijn als ze haar figuren uitbeeldt in eenvoudige situaties of houdingen, als zwemster op de rand van het zwembad ('Baigneuse assise', 'La piscine') (Zittende zwemster, Het zwembad) als toerist ('Le touriste-photographe', 'La visite guidée') (De toerist-fotograaf, De rondleiding), aan de telefoon ('Téléphone'), of spelend ('Saute-mouton') (Bokspringen)...
Zelfs de Dood ('Alice et la Mort') (Alice en de Dood), die Alice meeneemt naar Joost mag weten waarheen, lijkt te geven om het openhartig naakte jonge meisje dat zich vol vertrouwen laat leiden.

Toch kan haar blik soms ook met ironie beladen zijn, zoals bijvoorbeeld in 'Le nanti' ( De welgestelde). Hij is rijk, hij is dik, hij bezet twee stoelen tegelijk, hij is zelfs niet bang om zich naakt te laten zien.

Behalve beeldhouwwerken met één of twee figuren creëert Mady Andrien graag groepen die te maken hebben met de genoegens van vriendschap ('Carnaval', 'Photo de famille'). In 'Les Principautaires' (De Prinsdom onderdanen), een monumentaal werk dat een plein van Luik verfraait, beschermen de prins-bisschoppen welwillend het gewone volk dat onbezorgd danst (we weten dat de geschiedenis van Luik toch wat chaotischer is geweest). Zelfs in het monument voor Robert Gillon, de driftige vakbondsleider, blijft de menigte vaandeldragers goedmoedig.

Een ander terugkerend thema is de sportman die z'n uiterste best doet: Mady Andrien heeft een aantal worstelaars, wielrenners, roeiers gebeeldhouwd, enz..Een groep 'Danseurs' versiert een winkelcentrum in Luik. Wat Mady Andrien schijnbaar ons wil laten zien is het plezier van een vrijwillig geleverde inspanning.

Al haar figuren hebben hetzelfde anonieme gezicht, en kunnen dus met elk van ons geïdentificeerd worden. Daardoor krijgt het werk van Mady Andrien zijn machtige emotionele kracht

Mady Andrien werkt met terracotta, brons, polyester, glas, Cor-ten stalen platen. Ze maakt zowel werkstukken met kleine afmetingen die ze in galerijen tentoonstelt, als monumentale beeldhouwwerken. Veel van haar werken zijn te zien op pleinen en in openbare ruimtes van Luik of andere plaatsen van de Provincie. Naast het beeldhouwen tekent ze ook geregeld.

Door de aantrekkingskracht van haar beeldhouwwerk en door haar aanwezigheid in talrijke openbare ruimtes is Mady Andrien ongetwijfeld de bekendste hedendaagse beeldend kunstenares in Luik geworden.
.