Huidige en toekomstige tentoonstellingen van Halinka Jakubowska:

- tot 31 oktober: Maison de la Science in Luik (groepstentoonstelling)
- tot 1 mei 2007: Galerie "en Cour" in Eben-Emael (B) (groepstentoonstelling)
- van 6 oktober tot 5 november: Galerie Passion in Stockay Saint-Georges (B) (met de schilder Ludwik Poniewiera)


De verticaliteit
Willy Lesur, journalist en vriend van Halinka Jakubowska, heeft de essentie van haar beeldhouwwerk heel goed beschreven:
"... Ze wordt zeer snel door de verticaliteit, de hoge vlucht geïnspireerd... duidelijk symbolisme: zich losmaken van de bodembedekking met korte vooruitzichten, zich verheffen om afstand te nemen en een edelere, bredere visie te krijgen.
Het beeldhouwwerk van Jakubowska maakt een gevoel van evenwicht en harmonie los dat voor haar trouwens noodzakelijk is om aan het werk te gaan: tussen haar en het blok "petit graniet" moet een empathie ontstaan. En ze neemt de nodige tijd om die te creëren, laat de steen soms maandenlang rusten alvorens deze met haar beitels te benaderen... "

Of ze nu uit steen ('La Porte') (De Deur), brons ('Forêt en or') (Gouden bos) of hout zijn ('Trois Grâces') (Drie Gratiën), de beeldhouwwerken van Halinka Jakubowska zijn meestal als een aanloop naar de hemel.

Het beeldhouwen van het leven
De verticaliteit ís het leven. En het is eveneens het leven dat Halinka Jakubowska inspireert.
Bekijk 'Espérance' (Hoop), waar ze met poëzie het ontroerende wonder van de zwangerschap, en dus het begin van het leven weergeeft; bekijk het Rendez-vous des amoureux' (De ontmoetingsplaats voor geliefden), waar ze tussen het meer en een monumentale bank twee enorme beeldhouwwerken heeft opgesteld gelijkend op twee geliefden, die elkaar kussen (het thema van de bank voor geliefden was al aanwezig in 'Banc pour deux' (Bank voor twee); bekijk ook nog haar bronzen beelden geïnspireerd op het plantenleven ('Elle et lui') (Zij en hij).
Wanneer ze ons twee blokken steen of verticale bronzen beelden toont als het ware verenigd aan hun top ('Rencontre') (Ontmoeting) , is het altijd een symbolisering van het paar dat ze wil uitdrukken.
Het beeldhouwwerk van Halinka Jakubowska is noch figuratief noch abstract, het is symbolisme, oproepen, dromerij.


Laten we Willy Lesur afsluiten:
"...Haar beeldhouwwerken zijn ontroering (wat zou kunst zonder gedeelde ontroering zijn?) Daaruit komt een soort van innerlijke rust vrij, welgekomen sereniteit. De blik streelt de gepolijste of ruwe oppervlakten, inkepingen als littekens, openingen, dit netwerk bewerkt door handen en dat de handen graag willen aanraken, strelen om als het ware een tastbaar plezier toe te voegen aan het intellectuele en emotionele plezier van het zien...
... Zo heeft deze geïnspireerd, stimulerende, vrolijke en gevoelige beeldhouwster al een heel persoonlijk werk geschept, dat standhoudt, verleidt, ontroert en geruststelt. Ik zal het laatste woord laten aan het sonnet van Baudelaire 'De Schoonheid':
' Ik ben mooi, o stervelingen! als een droom van steen '