Welkom in de wereld van Geneviève Van der Wielen.

Een wereld van jonge huwbare meisjes, van teenagers verkleed als engelen of cupido's, van vrouwen van middelbare leeftijd van echtgenoten of minnaars met snorren. Elk schilderij is een toneel dat een stuk komedie (of tragedie) uitbeeldt van het leven en van de menselijke natuur.
Geneviève Van der Wielen put uit haar ervaring en uit het bekijken van de wereld om haar heen om een toelichting, met een onderbreking, teweeggebracht door humor en allegorie, zichtbaar te maken van onze tegenstrijdigheden, onze zwaktes, van de goede en slechte kanten van onze persoonlijkheid ...

Bekijk eens 'La Marionnette' (De Marionet): de jonge vrouw die de touwtjes in handen heeft van de verhouding met haar minnaar die ze na gebruik wegwerpt;
kijk eens naar 'L'Aspirateur' (De Stofzuiger): hier wint juist de macho man en de vrouw is teruggebracht tot een soort huishoudelijke slavernij;
kijk eens naar 'Paternité' (Vaderschap), waarschijnlijk de meest suggestieve schildering van vaderlijke tederheid.
Bekijk eens zorgvuldig het gezicht van de bruid in 'Ibiza', en u zult de geest van Geneviève Van der Wielen omvatten. Andere doeken doelen op de wrede onschuld van de kinderjaren, op de overgang van jeugd naar volwassenheid , vaak met een weloverwogen zweempje erotiek.

Puttend uit een andere inspiratiebron zijn enkele schilderijen gebaseerd op feiten uit de werkelijkheid. Het prachtige 'Pietà' van 1996, waar de figuur van de moeder wordt afgebeeld in een barok-achtige gedraaide houding , werd geïnspireerd door de tragische pedofiele zaak Dutroux, die heel België dat jaar in beroering bracht.
'Alzheimer' herinnert aan de gruwel van de onthutsing van sterven.
De 'Journée des femmes' (Dag van de vrouwen) illustreert de tegenstrijdigheid tussen de officiële lezing over de plaats van de vrouw en de praktijk (seksuele of religieuze overheersing door de man, enz.).

Weer andere schilderijen zijn zoals knipogen naar de kunstgeschiedenis: 'Fontainebleau', een hernieuwd bezoek aan het schilderij van Gabrielle d'Estrées, of 'St Sébastien' (Sint Sebastiaan), een originele uitleg van een groots thema uit de gotische en renaissance kunst: We zien een blik als van ondeugend samenzweren tussen de jonge boogschutter die op bezoek is in het museum ( zou hij die pijlen mischien afgeschoten hebben?) en Sint Sebastiaan die zijn zijn normaal gesproken pijnlijke of extatische uitdrukking een poosje kwijtraakt.

Maar is het u opgevallen dat alle jonge meisjes dezelfde gezichten hebben? Ze lijken in feite allemaal op Geneviève Van der Wielen zelf, die zich hiermee aanbiedt als voorbeeld van de kracht en zwakte van onze menselijkheid.

Hoewel de olieverfschilderijen het meest spectaculaire deel van het werk van Geneviève Van der Wielen zijn, is ook haar productie zwart-wit tekeningen eveneens zeer belangrijk. Hetzelfde motief zal dus op verschillende manieren behandeld worden: in verschillende stappen met houtskool op papier en tenslotte in kleuren kleur op lijndoek.

De menselijkheid. van het werk van Geneviève Van der Wielen is de vrucht van de combinatie van een tekenstijl met duidelijke lijn, van een doordacht opgestelde vorm- en kleurverdeling, en van een verbeeldingskracht die in haar schildertechniek de noodzakelijke bemiddelaar vindt voor het uitdrukken van de gevoeligheid van de kunstenaar .